‏از نگرش اسلامی، حیات آدمی منحصر در جهان مادی نیست،  بلکه این عالم به منزله منزلگاه موقتی ‏است که اقامت انسان در آن پایان می‌یابد و در قرارگاه ابدی خود جای می گیرند.آنان که در حیات دنیوی خویش اهل صلاح ‏و سداد بوده‌اند، در جایگاهی فرود می‌آیند که ازآن به « جنت » یا «‌ بهشت » تعبیر می‌شود،«جنت به معنی باغی است مملو و مستور از گیاهان و اشجار، آنقدر تعداد درختان زیاد می‏باشد که زمین را با سایه بپوشاند. در آیاتی از قرآن کریم به ویژگی‌هایی از ‏آنها اشاره شده که ذیلاً آنها را بر می‌شمریم : ‏

- سایه های فراوان
سوره دهر،‌ آیه 14 :‌‌ « و دانیة علیهم ظلالها و ذللت قطوفها تذلیلاً و سایه‏ها[ی درختان] به آنان نزدیک است، و میوه‏هایش [برای چیدن] رام. » درختان بهشتی دارای سایه‌های ‏فراوان هستند ـ که نتیجه انبوهی درختان است ـ و شاخه‌هاشان نیز آنچنان پائین و در دسترس می‌باشند ‏که میوه‌های آنها به سهولت قابل چیدن و استفاده است . ‏

طراوت وتازگی همیشگی
ـ سوره الرحمن، آیات 46 تا 48 :‌« ولمن خاف مقام ربه جنتان . فبای الاء ربکما تکذبان . ذواتا افنان . و ‏برای کسی که از مقام پرودرگارش بترسد دو باغ بهشت است پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار ‏می‌‌کنید ؟ آن دو باغ بهشتی دارای انواع نعمتها و درختان پرطراوت است ». «اَفنان جمع فنن (بر وزن قلم) در اصل به معنی شاخه‏های تازه و پربرگ است وگاه به معنی "نوع" نیز به کار می‏رود، و در آیه مورد بحث در هر یک از دو معنی ممکن است استعمال شده باشد. در صورت اول اشاره به شاخه‏های باطراوت درختان بهشتی است؛ بر عکس درختان دنیا که دارای شاخه‏های پیر و جوان و خشکیده هستند؛ و در صورت دوم، اشاره به تنوع نعمتهای بهشت و انواع مواهب آن است، استعمال در هر دو معنی نیز بی‏مانع است. این احتمال نیز وجود دارد که درختان بهشتی به گونه‏ای هستند که در یک درخت شاخه‏های مختلفی است و بر هر شاخه نوعی از میوه‏ها.با توجه به این توضیحات در می‏یابیم که از دیگر ویژگیهای درختان بهشتی طراوت و تازگی همیشگی آنها و تنوع محصولات و میوه‏های آنهاست.

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

درختان دنیوی : ‏در قرآن کریم، آیات بسیاری وجود دارد که در آنها به  درختانی که در طبیعت و محل زیست این جهانی ‏آدمیان وجود دارند، اشاره شده و به نوع این درختان نیز تصریح گردیده که عبارتند از :‌‏
الف ـ درختان خرما : در قرآن کریم در 20 آیه به نام این درخت تصریح شده و این تعداد در مورد هیچکدام از ‏درختان دیگر سابقه ندارد .

ب ـ درخت انگور : پس از درخت خرما، درختی که از آن در قرآن کریم بیشتر یاد شده نام این درخت با کلمات « عنب » و « اعناب » آمده است .

ج ـ درخت زیتون : درختی پربرکت، با محصولی بسیار ارزشمند است. کلمه زیتون که هم به درخت وهم به میوه آن اطلاق می‌گردد، مجموعاً 6 بار در قرآن کریم مورد اشاره ‏قرار گرفته است

د ـ درخت انار : رمان که به معنی انار است و به درخت این میوه هم گفته می‌شود در قرآن کریم، در آیات ‏‏99 و 141 سوره مبارکه انعام برای انار دنیوی ویک بار هم در آیه 68 سوره الرحمن برای انار بهشتی آمده ‏است .‏
هـ - درخت سدر :‌ سدر، همان درخت کنار است که « درختی است تناور و خاردار میوه آن به شکل سنجد و بعد از رسیدن، سرخ یا زرد رنگ ‏و شیرین می‌شود ... کلمه سدر، 4 بار در قرآن کریم و در آیات 16 سوره سباء، 28 سوره واقعه، 14 و 16 سوره نجم آمده ‏است؛‌ البته تنها در مورد اول اشاره به درخت سدر دنیوی می‌باشد . در مورد دوم درخت سدر، بهشتی و ‏در دو مورد آخر اشاره به درختی است که پیامبر اکرم (ص) در شب معراج آن را مشاهده فرمود. ‏

و ـ معروشات : معروشات، جمع کلمه « معروشه » می‌باشد . و « شجره معروشه » آن درختی را گویند که ‏شاخه‌هایش به وسیله داربست بالا رفته و مانند درخت انگور یکی بر بالای دیگری قرار گرفته باشد .‏کلمه « معروشات » تنها دو بار و هر دو بار نیز در آیه 141 سوره انعام آمده است . نخست درباره ‏درختان داربستی و بار دیگر درباره درختان غیرداربستی ( غیر معروشات ) استعمال شده ، و البته در آیه 68 ‏سوره نحل نیز همین واژه در قالب، فعل مضارع « یعرشون » مورد اشاره قرار گرفته است.

ز_درخت انجیر:این درخت فقط یک بار در قرآن نام برده شده و که آن سوره (تین)به این نام معروف است ‏.

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

در ادامه بحث گذشته وسطی در مورد واژه شجر که برای کدو به کار رفته سوال پرسیدند با توجه به تفسیر نور در ذیل این آیه چنین نگاشته شده«کلمه‏ى «شجر» هم به درخت گفته مى‏شود و هم به بوته. «یقطین» به معناى کدو است که برگ آن مایه‏ى درمان کوفتگى و حشره زدایى است»

درختان دوزخی : ‏در قرآن کریم ـ به هنگام بحث از اوصاف و ویژگی‌های جهنم ـ از وجود  درختی به نام « زقوم »‌نام برده ‏شده است . در آیات 62 تا 67 سوره صافات می‌خوانیم » ذلک خیر نزلاً ام شجرة الزقوم . انا جعلناها فتنة ‏للظالمین . انها شجرة تخرج فی اصل الجحیم . طلعها کانه رؤس الشیاطین ... ».‏«همانا ما درخت زقوم را وسیله‏ى شکنجه و درد و رنج ستمگران(کافران) قرار داده‏ایم. همانا این درخت از عمق دوزخ مى‏روید.خوشه‏ها و شکوفه‏ى آن مانند سرهاى شیاطین است. پس دوزخیان از آن مى‏خورند و شکم‏ها را از آن پر مى‏کنند. سپس بر روى آن (غذا) مخلوطى از آب جوشان و سوزنده براى آنان خواهد بود.»

«هنگامى که آیه زقوم نازل شد ابو جهل گفت : چنین درختى در سرزمین ما نمى‏روید ، چه کسى از شما معنى زقوم را مى‏داند ؟ در آنجا مردى بود از آفریقا گفت زقوم به لغت افریقائیان به معنى کره و خرما است ! ابو جهل به عنوان سخریه صدا زد کنیز ! مقدارى خرما و کره بیاور تا زقوم کنیم ! آنها مى‏خوردند و مسخره مى‏کردند و مى‏گفتند محمد (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم‏) در آخرت ما را به اینها مى‏ترساند ! قرآن نازل شد و پاسخ دندانشکنى به آنها داد که در آیات بعد مى‏خوانیم.
به هر حال واژه شجرة همیشه به معنى درخت نیست گاه به معنى گیاه نیز مى‏آید ، و قرائن نشان مى‏دهد که منظور از آن در اینجا گیاه است .

زقّوم» گیاه زهردارى است که در بادیه‏ها مى‏روید و اگر برگش کنده شود از جاى آن شیره‏اى بیرون مى‏آید که به هر جاى بدن برسد ورم مى‏کند. در سوره‏ى دخان آیه‏ى 43 مى‏فرماید: «انّ شجرة الزّقوم طعام الاثیم کالمهل یغلى فى البطون کغلى الحمیم» زقوم، خوراک گناهکاران است که مثل فلز گداخته در درون آنان جوشان است، همچون جوشیدن آب داغ.

.بدیهى است خوردن از این غذاى ناگوار و تلخ تشنگى‏آور است ، اما به هنگامى که تشنه مى‏شوند چه مى‏نوشند ؟ قرآن مى‏گوید : این دوزخیان بعد از این زقوم آب داغ و کثیفى خواهند داشت ( ثم ان لهم علیها لشوبا من حمیم ) . شوب به معنى چیزى است که با شى‏ء دیگر مخلوط شود ، و حمیم به معنى آب داغ و سوزان است ، بنابر این حتى آب داغى که آنها مى‏نوشند خالص نیست بلکه آلوده است.این همان فتنه و عذابى است که در آیات قبل به آن اشاره شد ، خوردن از این گیاه دوزخى با آن بوى بد و طعم تلخ با آن شیره‏اى که تماسش با بدن مایه سوزندگى و تورم است ، آنهم خوردن به مقدار زیاد ، عذابى است دردناک

پیامها

1- ستمگرانى که در دنیا دل‏ها را مى‏سوزانند، در قیامت با طعامى سوزان پذیرایى خواهند شد. «فتنة للظالمین»
 2 - با اراده‏ى الهى، در قعر آتش درخت مى‏روید.«شجرة تخرج فى اصل الجحیم»

3- دوزخیان نیز همچون بهشتیان، خوردنى و آشامیدنى دارند، امّا نه تنها لذیذ و دلپسند نیست بلکه بد شکل و بد مزه و آزار دهنده است. «کانه رؤوس الشیاطین... لشوباً من حمیم»
 4- براى دورى از غذاهاى دوزخى نه راه فرارى است و نه راه طفره. «اکلون... مالئون»
 5- دوزخیان به قدرى گرسنه هستند که از بدترین غذا شکم خود را پر مى‏کند. «فمالئون منها البطون» 

پ ن: از خدا می خواهم که ما را از دیدن چنین درختی محروم نماید.(گاهی بعضی محرومیت ها نعمت است مگه نه؟)

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

  5. نقش درخت در زندگی انبیاء الهی علیهم صلوات الله ‏قرآن کریم، در تشریح حوادث زندگی پنج نفر از پیامبران الهی به نقش درخت اشاره کرده است: ‏
الف ـ آدم (ع) : درخت در ماجرای زندگی و خروج حضرت آدم (ع) از بهشت در ‏قران کریم به کرات مورد تذکر قرار گرفته است . از جمله در آیه 35 سوره بقره آیات 19 تا 22 سوره اعراف و ‏آیه 120 سوره طه . ‏
ب ـ یونس (ع) : « یونس فرزند متا، یکی از انبیاء الهی است که خداوند او را برای هدایت و ارشاد ‏مردم سرزمین نینوا برانگیخت. ولی چون در مدت اقامت در شکم حیوان دریایی نحیف و رنجور ‏شده بود، خداوند « درختی از کدو را بر سر راه او رویانید تا در سایه آن آرامش یابد، از میوه‌اش بخورد و نیرو ‏و توان از دست رفته را بازیابد: « فنبذناه بالعراء و هو سقیم و انبتنا علیه شجرة من یقطین » ( صافات / ‏‏145 و 146 ) .‏
ج ـ موسی (ع) : درباره نقش درخت در زندگی حضرت موسی (ع) نیز در قرآن کریم آیات چندی ‏موجود است . مهمترین فرازهای آن مربوط به زمانی است که موسی (ع) در پی یافتن پناهگاهی برای خود ‏وخانواده‌اش، به کوه طور می‌رود. در آنجا خداوند از وراء درختی با او مکالمه فرموده، او را به رسالت مبعوث ‏می‌فرماید . از جمله در آیه 30 سوره قصص آمده است; « فلما ایتها نودی من شاطی الواد الایمن فی ‏البقعة المبارکة من الشجرة ان یا موسی انی انا الله رب العالمین».‏غیر از این بخش، زمانی که ساحران به حقانیت دعوت موسی اعتراف می کنند. فرعون که هرگز انتظار این واقعه هولناک را نداشت خشمگینانه آنان را مورد تهدید قرار ‏می‌دهد که شما را از شاخه‌های نخل ـ در حالی که دست و پایتان را بریده‌ایم ـ آویزان خواهم کرد : « فلا ‏قطعن ایدیکم و ارجعکم من خلاف ولأصلبنکم فی جذوع النخل و ... »طه/71).‏
د ـ عیسی (ع) : زمانی که مریم (س) به هنگام ولادت حضرت عیسی(ع)، از قوم خود کناره ‏می‌گیرد، در صحرا در کنار درخت خرمایی فرود می‌آید و خداوند به او ندا می‌دهد که : « و هزی الیک بجذع ‏النخل تساقط علیک رطباً جنیاً فکلی واشربی و قری عیناً ...» ( مریم /25و26) .‏
هـ ـ پیامبر اسلام (ص) : از مجموع زندگی پیامبر اکرم (ص) آنجا که درخت در آن نقش داشته و در قرآن ‏کریم بدان اشاره شده، تنها ماجرای بیعت رضوان است که در سال هفتم هجری اتفاق افتاد و مسلمانان در ‏مسیر حرکت به سوی مکه، برای انجام مراسم حج در مکانی به نام « حدیبه » با آن حضرت مجدداً بیعت ‏نمودند و بر ایمان به خدا و پیامبرش و نیز یاری و امداد آن حضرت (ص) و دین مبین اسلام تأکید کردند که آیه ‏‏18 از سوره مبارکه فتح پیرامون این ماجرا نازل شد : « لقد رضی الله عن المؤمنی اذیبا یعونک تحت الشجرة ‏فعلم ما فی قلوبهم فانزل الشکینة علیهم و اثابهم فتحاً قریباً.» ‏

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

  ‏ 3. درخت نشانه قدرت خداوند ‏

برگ درختان سبز در نظر هوشیار      هر ورقش دفتری است معرفت کردگار ‏
‏ در آیه 60 از سوره ‏مبارکه نمل، پس از اشاره به آفرینش آسمانها و زمین و نزول باران از آسمان، به رویش بستان‌ها اشاره ‏شده، سپس به این نکته مهم پرداخته می‌شود که ای انسان‌ها به کیفیت ایجاد حیات در درختان بنگرید که ‏اگر آن نیروی حیات‌دهنده و آن دم عیسوی زندگی بخش، از جانب خداوند نبود، هرگز قادرنبودید که آنها را ‏رویانیده و از محصول‌شان برخوردار شوید .‏« امن خلق السموات و الارض و انزل لکم من السماء مآء فانبتنابه حدائق ذات بهجة ما کان لکم ان ‏تنبتوا شجرهاء اله مع اله بل هم قوم یعدلون ». ‏آری، در امر رویش درختان و رشد و نمو آنها کار ما آدمیان « تنها بذرافشانی و آبیاری است، اما کسی ‏که حیات را در دل این بذر آفریده و به نور آفتاب و قطرات حیات بخش باران و ذرات خاک فرمان می‌دهد تا این ‏دانه را برویانید، تنها خداست.»

‏ 4. استفاده از درخت برای تمثیل در قرآن

   ‏خداوند عزیز در آیات متعددی از قرآن کریم، برای تفهیم بعضی از حقایق معنوی از گروهی از آفریده‌های قدرت خویش استفاده کرده که از جمله آنها می‌توان به « درخت » اشاره نمود . ‏به عنوان مثال در آیه 24 سوره مبارکه ابراهیم آمده است : « الم تر کیف ضرب الله مثلاً کلمة طیبة کشجرة ‏طیبة اصلها ثابت و فرعها فی السماء ... » ‏در این آیه شریفه، خداوند عزیز کلمه طیبه را به درختی تنومند و پربرگ و بار تشبیه فرموده که دارای ‏ریشه‌ای محکم و استوار می‌باشد و شاخه‌های انبوه و فراوانش پهنه آسمان را فراگرفته ‏علامه طباطبایی معتقد است: « مراد از کلمه طیبه، عبارت است از عقاید حقی که ریشه‌اش در اعماق ‏قلب و نهاد بشر جای دارد ... » « و مثل کلمة خبیثة کشجرة خبیثة اجتثت من فوق الارض مالها من قرار ‏‏»، ‌سخن از « کلمه خبیثه » در میان است و شباهت آن با « شجره خبیثه». در این آیه نیز اختلاف نظر بین ‏مفسران بسیار است . مرحوم علامه طباطبایی می‌گویند: « کلمه خبیثه در مقابل کلمه ‏طیبه است ... و مقصود ازکلمه خبیثه، شرک به خداست، که به درختی خبیث ‏تشبیه شده، از جای کنده شده باشد و در نتیجه، اصل ثابت و قرار و آرام و معینی نداشته آیه 60 سوره سوره اسراء نیز چنین آورده است : « و اذا قلنا لک ان ربک احاط بالناس و ما جعلنا الرویا ‏التی اریناک الا فتنة للناس و الشجرة الملعونة فی القرآن و نخوفهم فما یزیدهم الا طغیاناً کبیراً . خداوند، ‏گروهی از آدمیان را به واسطه اعمال ناپسند و نیز خلق و خوی شیطانی به درختی تشبیه فرموده که مورد ‏لعنت و نفرین خداوند قرار دارند . گویی آنها تماماً از یک ریشه و اصل بوده و همگی شاخ و برگ‌های آن ‏درخت می‌باشند» .‏مراد از « شجره ملعونه» در آیه ‏مورد بحث، همانا منافقین هستند که :« ... در ظاهر مسلمان بودند ، و تظاهربه اسلام می‌کردند و در میان ‏مسلمانان، یا از راه فامیلی و یا از راه پیروزی عقیده و مسلک ، بقا و دوام یافته ودر اعصار بعدی هم فتنه ‏مسلمانان شدند.

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

 . درخت و تسبیح خداوند ‏در آیه 44 سوره اسرا می خوانیم«و ان من شی الا یسبح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم . و هیچ چیز ‏نیست مگر اینکه در حال ستایش، تسبیح او می گوید ولی شما تسبیح آنها را در نمی یابید»با عنایت به این آیه و ده ها آیه نظیر آن، که همگی از تسبیج علی الدوام  اجزای هستی حکایت ‏می‌کنند، در می‌یابیم که درخت نیز به عنوان جزئی از عالم هستی، هماهنگ با سایر مخلوقات خداوند، ‏صبح و شام به تسبیح، تحمید و تهلیل آفریننده توانای خویش مشغول است. . ‏

‏2. درخت و سجده در برابر خداوند ‏در آیه 18 از سوره مبارکه حج می‌خوانیم : « الم تر ان الله یسجد له من فی السموات و من فی ‏الارض والشمس و القمر و النجوم و الجبال و الشجر والدواب و کثیر من الناس و ... آیا نمی‌بینی که سجده ‏می‌‌کنند برای خداوند و هر کس در آسمانها و زمین است و خورشید و ماه و ستارگان و کوهها و درختان و ‏جنبندگان و بسیاری از مردم و ... » ‏در این آیه شریفه و همچنین آیه 6 از سوره مبارکه « الرحمن »، سخن از سجده موجودات در برابر ذات ‏اقدس پروردگار به میان آمده و در کنار آنها از « درخت » نیز به عنوان یکی از این ساجدان یاد شده است و ‏‏«‌سجده در لغت به معنای تذلل، خضوع و اظهار فروتنی است ».

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]

به نام خدا

با توجه به علاقه و تا حدودی تخصصی که دارم مایلم چند مطلب راجع به گیاهان و درختانی که نامشان در قرآن آمده است بنویسم. شاید که مفید واقع شود.

با دقت در آن دسته از  آیاتی که از « درخت » یاد کرده است، در می‌یابیم که از آن تحت یکی از عناوین ‏نه گانه زیر سخن به میان آمده :

1. درخت و تسبیح خداوند،

‌2. درخت و سجده در برابر خداوند،

 3. درخت ‏نشانه‌ای بر قدرت خداوند،

4.استفاده از درخت برای تمثیل،

 5. نقش درخت در زندگی انبیاء،

 6. درختان ‏بهشتی،

 7. درختان دوزخی،

 8. درختان دنیوی و

 9. نقش درخت در زندگی انسانها و حیوانات .

در قرآن کریم، در اغلب موارد، از درخت با واژه « شجر» یاد شده است و شجر را علمای لغت‌شناسی ‏این گونه معنا کرده‌اند : هر چه از روئیدنی‌ها که تنه دارد و آنچه را که از زمین می‌روید ولی تنه ندارد، « ‏نجم، عشب و حشیش »می‌نامند .  افزون بر این  کلمه شجر  یا اشکال گوناگون آن  مجموعاً ‏‏27 مرتبه در آیات قرآن بکار رفته، کلمات و عبارات دیگری نیز درباره درخت مورد استفاده قرار گرفته‌اند که هر ‏یک بیان کننده یکی از صفات و ویژگی‌های آن می‌باشند.

نوشته شده توسط : بی بی

نظرات ديگران [ نظر]